تجديد عهد با امام زمان خويش بسوى ديار غربت راهى شدند .وقتى به شهر «ساوه‏» رسيدند عده‏اى از مخالفان اهل بيت‏عليهم السلام با ماموران حكومتى همراه شدند و آنان را مورد هجوم قرار دادند . در اين هجوم كينه توزانه عده‏اى از همراهان حضرت معصومه‏عليها السلام به شهادت رسيدند .

در شهر ساوه بود كه حضرت بيمار شدند، فرمودند: مرا به قم ببريد، چرا كه از پدرم شنيدم «شهر قم مركز شيعيان ماست‏» . آن‏گاه حضرت را به طرف قم حركت دادند . مردم قم كه از اين خبر مسرت بخش بسيار خرسند شده بودند، به استقبال حضرت آمدند . در حالى كه «موسى بن خزرج‏» بزرگ خاندان «اشعرى‏» زمام شتر آن مكرمه را مى‏كشيد، در ميان شور و احساسات مردم وارد آن شهر شدند و در منزل موسى بن خزرج كه امروزه به محله ميدان مير - جنب 45 مترى عمار ياسر - معروف است، اجلال نزول نمودند ⁽¹³⁾ .

آن بانوى بزرگ هفده روز در شهر ولايت و امامت‏به سر برد و آخرين روزهاى زندگى خود را به عبادت، مناجات و راز و نياز پرداخت و سرانجام از دنيا رفت .

راز پرواز

در باره بيمارى و مرگ زود رس آن بزرگوار گفته شده است كه زنى در شهر ساوه ايشان را مسموم نموده است . ⁽¹⁴⁾ اين مطلب با توجه به درگيرى دشمنان و كينه توزان در هنگام ورود به شهر ساوه، بعيد نيست .

مراسم تشييع

پس از وفات آن حضرت و اجراى مراسم غسل و كفن، ايشان را به سوى قبرستان «بابلان‏» تشييع كردند . هنگام دفن پيكر پاك و مطهر آن حضرت، دو سوار توجه همه را به خود جلب كردند . آن دو سوار به طرف جمعيت آمدند و بر بدن مبارك حضرت نماز گزاردند و آن را دفن نمودند . يكى از بزرگان مى‏فرمود: هيچ بعيد نيست كه اين دو بزرگوار، امامان معصومى باشند كه براى اين امر مهم به قم آمدند ⁽¹⁵⁾ .

پس از پايان مراسم دفن، موسى بن خزرج سايبانى از حصير و بوريا بر قبر شريف آن بزرگوار برافراشت . اين سايبان برقرار بود تا زمانى كه حضرت زينب دختر امام جوادعليه السلام وارد قم شد و قبه‏اى آجرى بر آن بنا كرد ⁽¹⁶⁾ .

يا فاطمة اشفعى لى فى الجنة                               فان لك عندالله شانا من الشان

پى‏نوشت‏ها:

10) فروغى از كوثر، زندگانى حضرت معصومه‏عليها السلام، ص‏87 .

11) انوار المشعشعين، حاج شيخ محمد على قمى، ص‏216 به نقل از فروغى از كوثر .

12) فوائد الرضويه، ص‏379 به نقل از همان، در حاشيه اسفار نيز به اين نكته تصريح شده است . .

13) تاريخ قديم قم، ص‏213 .

14) وسيلة المعصومية، ميرزا ابوطالب بيوك، ص‏68; قيام سادات علوى، على اكبر تشيد، ص‏168 .

15) آية الله فاضل لنكرانى دام ظله .

16) سفينة البحار، ج‏2، ص‏376 .